การนำทฤษฎีวัจนปฏิบัติศาสตร์ไปใช้กับงานวิจัยของสาขาวิชาภาษาไทย

ทัตพิชา สกุลสืบ

Abstract


     บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจสถานภาพงานวิจัยสาขาวิชาภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับการนำทฤษฎีวัจนปฏิบัติศาสตร์มาใช้ในการวิเคราะห์เพื่อทราบความเป็นไป ทิศทางการทำวิจัยในปัจจุบัน พร้อมทั้งวิเคราะห์จุดเด่นของงานวิจัยแต่ละเรื่องเพื่อให้ได้ข้อสรุปเป็นภาพรวม และแนวโน้มที่ควรต่อยอดงานวิจัยในอนาคต ผลการศึกษาพบว่า งานวิจัยของสาขาวิชาภาษาไทยที่ใช้ทฤษฎีวัจนปฏิบัติศาสตร์มีจำนวนทั้งสิ้น 11 เรื่อง แหล่งข้อมูลที่ใช้ศึกษามี 2 ลักษณะ คือ ภาษาจากสถานการณ์จริง และภาษาจากวรรณกรรม เช่น เพลง นวนิยาย ปริศนาคำทาย เป็นต้น วิธีการศึกษามี2 ลักษณะ คือ  การศึกษาเฉพาะเรื่อง และการศึกษาเปรียบเทียบทฤษฎีที่นิยมใช้กันมาก คือ วัจนกรรม รองลงมาคือ ความสุภาพ หลักความร่วมมือ ความหมายชี้บ่งเป็นนัย และการผสมผสานทฤษฎี ประโยชน์ของการวิจัยที่พบมี 2 ลักษณะ คือ การสร้างองค์ความรู้ใหม่ที่แสดงความเป็นไปเกี่ยวกับการใช้ภาษาในสังคม และการสร้างความตระหนักรู้ในคุณค่าของวรรณกรรมและยกย่องความสามารถของผู้ประพันธ์แนวโน้มการวิจัยในอนาคตควรเป็นการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยทฤษฎีวัจนปฏิบัติศาสตร์ร่วมกับองค์ประกอบของวรรณกรรมต่างๆ ทั้งบันเทิงคดี และสารคดี


Keywords


วัจนปฏิบัติศาสตร์, วิธีการวิจัย, สาขาวิชาภาษาไทย

Full Text:

Untitled

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง | Lampang Rajabhat University | 南邦皇家大學
- คณะครุศาสตร์ - คณะวิทยาศาสตร์คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ - คณะวิทยาการจัดการ คณะเทคโนโลยีการเกษตร - คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม - คณะพยาบาลศาสตร์ - โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัย ฯ